The Dwarven Exploits

De toren van Durz

Met de Aghar nog steeds achter Raaruren aan, gaan we op weg naar een volgende uitdaging. Om de alchemist Durz te vinden, lopen we over een pad tussen de rotsen door. Daar vinden we een toren die half boven de grond uit steekt, maar vooral ook dieper de grond in gaat. Buiten ligt ons pad bezaaid met lijken. Nader onderzoek wijst uit dat de verwondingen uit vele klauw-krassen bestaat. Wat meer op onze hoede, maar ook met meer haast, lopen we naar de ingang die zich halverwege de toren bevindt.

Al snel komen we Klarr tegen die ons ervan overtuigen dat zij handelaren zijn en zij ons naar hun leider Bloedbaard zullen brengen. De toren blijkt vallen te hebben die al afgegaan zijn. Nadat we een tijdje hebben gediscussieerd over hoe we naar de overkant zullen komen, springt Barut over een gat de gang in. Ik twijfel nog wat, aangezien in de diepte allemaal scherpe voorwerpen naar boven steken. Als ik zie dat Norbin klaar staat om me eventueel op te vangen, spring ik ook naar de overkant. Tot mijn verbazing word ik ook opgevangen door onze nieuwe party-member Barut. Een positieve aangelegenheid. De Klarr gaan met ons mee naar de volgende ruimte dat een keuken blijkt te zijn. Raaruren vertelt de Aghar dat het beter is om te wachten in de ruimte waar we vandaan kwamen en dat doen zij maar al te graag. Dit blijkt een goede keuze: de Klarr maken zich klaar om ons aan te vallen. Barut en Dolak merken dat gelukkig op tijd op en Barut zet zijn schild tussen mij en de aanvallers stevig neer. De eerste pijlen weet hij op die manier af te weren en hij zet direct daarna de aanval in. Ook Norbin, Uraren en ik maken ons klaar voor het gevecht.

Mijn eerste pijl raakt een van de aanvallende Klarr hard in zijn gezicht, maar tot mijn grote verbazing zie ik zijn wond voor mijn ogen direct helen. Zijn wang groeit weer aan en in een vloeiende beweging verandert zijn hele voorkomen en blijkt hij, en zijn companen, een rat-achtige te zijn. Hij rent direct op mij af en zonder nu het schild van Barut te hebben, sta ik er alleen voor. Ik leg een nieuwe bolt aan en schiet deze zo precies mogelijk op mijn aanvaller af. Gelukkig begin ik steeds geoefender met mijn cross-bow te zijn en raakt ik hem zo hard in zijn gezicht dat hij dood op de grond valt. Het gevaar blijkt echter niet geweken: de andere ratten pakken ook hun tweehandige wapens en vallen de groep aan. Na een heftig gevecht, waarin Uraren zichzelf lijkt kwijt te raken, Dolak meer de omgeving slaat dan zijn tegenstander en Norbin en Barut gelukkig veel in mijn buurt zijn, overmeesteren wij de reuze ratten. Norbin gebruikt in dit gevecht verrassend veel zijn schild om de tegenstander uit het lood te slaan. Een duivelachtig monstertje vliegt rond en verdwijnt en verschijnt wanneer hij dit wil. Deze blijkt een grotere bedreiging dan je van zo’n klein wezentje kan verwachten en aangezien vrijwel ieder van ons zich met melee wapens het beste uit de voeten weet, neem ik dat kleine behendige wezentje voor mijn rekening en schiet hem uit de lucht.

wererat.jpg

Hoewel dit de klauw-achtige krassen op de muren en lijken verklaard, zijn wij nog niet gerustgesteld. We hebben nog een toren te onderzoeken en een alchemist te vinden. Met deze gedachten gaan we de diepte van de toren in n bekijken we de verschillende kamertjes die zich achter gordijnen ‘deuren’ bevinden. Vanuit één van de kamers komt echter direct een bolt gevlogen. Deze blijkt afkomstig van Snoeri’s wapen. Snoeri is blijkbaar een dienaar van de alchemist Durz en we besluiten samen verder te trekken om Durz te vinden. Met Snoeri aan onze zijde worden we gewezen op verschillende vallen die zich dieper in dit complex bevinden. Na over de juiste traptreden te zijn gestapt, komen we in het laboratorium van Durz aan.

Een verwilderde dwerg in huiden gekleed, blijkt hier rond te lopen. Als we achter hem aan gaan om met hem te praten, blijkt hij vijandig ingesteld en begint met het casten van die verafschuwde magie. Een gat in de grond ontstaat, ditmaal gelukkig zonder scherpe voorwerpen, waar Norbin en Dolak in terecht komen. Terwijl Uraren een poging doet om hen hieruit te krijgen, horen wij een zangerige stem een nieuwe spreuk casten. Terwijl ik een plek zoek om mij te beschermen tegen de nieuwe spreuk, wordt ik van achter beschoten door iemand die ook met een crossbow blijkt om te kunnen gaan. Deze irritante Gnome blijkt de ruimte te kennen en maakt handig gebruik van de vele instrumenten om zich te verschuilen. Barut krijgt hem in zijn vizier en gaat achter hem aan een gang in om hem tot zwijgen te brengen. Vanuit het trappengat klinkt het gegrom van een weerwolf en ik houd dit gat in mijn vizier om hem neer te schieten zodra hij naar beneden komt.

De spreuk van de verwilderde dwerg blijkt ratten op te roepen en deze doen hun best om Uraren te verzwelgen. Gelukkig heeft Uraren zich een andere taak gesteld en ze houdt het touw, waarmee zij Dolak en Norbin probeert te bevrijden uit het gat, stevig vast. Op het moment dat Dolak ook uit het gat klimt, vult het gat zich weer met de grond die het had en lijkt het alsof er nooit iets gebeurd is. De verwilderde dwerg maakt van deze rechte grond echter gebruik om Uraren, Dolak en Norbin direct aan te vallen. Met de verschillende ratten om hen heen is het moeilijk om de verwilderde dwerg met witte baard te bevechten. Na een paar minuten, wat een eeuwigheid leek te duren, overmeesteren we echter de dwerg en slaan hem neer op de grond. De uiteinden van zijn baard zijn rood gekleurd en het is ons duidelijk dat het hier om leider Bloedbaard ging..

IMG_0149.JPG

De Gnome blijkt ontsnapt via een raam aan het einde van de gang.. Hoe gaat het nu verder? Waar zal Durz zich verstopt houden? Leeft hij nog? Kan hij ons helpen Koboldir van de draak te bevrijden..? En zal Ovina de betekenis van haar naam ontdekken..? Lees mee, in de volgende episode!

View
The New Highbulp

De dawi trekken zich terug om te rusten. Urarens koorts wordt heftiger, waarop Norbin op zoek gaat naar natuurlijke koortsremmer.
De volgende dag keren zij terug en gaan de rechter gang in omdat zij gejammer en gesnik horen. Na een kort kat en muisspel met een demoontje ter groote van een kat stuiten zij op een grot waar ruwe cellen zijn gemaakt en twee sekteleden in een hinderlaag liggen.
Uraren wordt overmand door de goddeloze compulsie om weg te rennen waarna zij aangevallen wordt door een grotalien die haar probeert te wurgen. Norbin ondertussen is in gevecht met de overgebleven sesktelid en weet hem uiteindelijk te overmannen, maar niet voordat hij op goddeloze manier plotseling een kneuzing in zijn ribbenkas en een snijwond in zijn been krijgt.

In de cellen bevinden zich een drietal Gully Dwarves die hem smeken om vrijgelaten te worden. Nadat Uraren zich weer met Norbin herenigt zien zij een zombie Ogre naderen. Een kort doch heftig gevecht waarbij Norbin op heldhaftige manier een doodsklap van de ogre opving om Uraren te redden en daardoor zelf bijna het loodje legde.

Uraren bevrijdt de Aghar waarna zij hun dankbaarheid uiten door haar te knuffelen en uit te roepen tot hun nieuwe Highbulp Raaruren of Urinen…

Samen verlieten zij het complex om tot rust te komen.

Gully_Dwarves.jpg

View
The Doom of Kolbuldir

De groep Dawi staat buiten in de sneew, achter hun de gebroken buitenpoort van Kolbuldir. Voor eeuwig verbannen van hun thuisplaats, juist nu Kolbuldir voor zijn grootste uitdaging staat. Wat nu?

Grimgar Blackplate’s oordeel was hard maar onvermijdelijk. Zevenenzestig doden, ruim honderd zwaar gewonden of verminkten en de overgave van Kolbuldir aan slavernij en onderdrukking.

Dawi kennen geen doodstraf zoals veel barbaarse mensen. Excommunicatie uit de clan, de gemeenschap en de kerk is een straf die voor Dawi zwaarder is dan de doodstraf. Sommigen hunkeren dan naar verlossing door de dood en storten zich ongepaneerd in gevechten, hopend op een glorieuze dood.

De plotselinge komst van de rode draak Flashsyllmothra, ook wel Flash genoemd, maakte een eind aan de belegering van Kolbuldir maar een begin van onderdrukking en slavernij. Haar komst was niet toevallig maar het directe gevolg van enkele leden van de gemeenschap die zich roekeloos inlieten met gevaarlijke magische voorwerpen. Een echte Dawi weet dat arcane magie altijd gevaarlijk is en nooit te vertouwen is, laat staan een van de gevaarlijkste voorwerpen uit de geschiedenis van Ansalon!

AthasianDragon222.jpg

Een kort en kansloos gevecht was het geweest toen Flash met veel geweld door de buitenpoort kwam. Na slechts een keer vuurspuwen was het al beslist, maar het koste een tweede keer om de dappere Dawi direct op hun knieen te dwingen. De rook die daarbij ontstond was van ver gade geslagen door Dolak, Uraren, Norbin en Ovina op hun terugtocht uit Old Kobuldir.

De groep was eerlijk geweest in hun daden en pleitte voor Ovina die hen had gewaarschuwd voor de mogelijke gevolgen van hun daad. Naast verbanning werden Dolak en Uraren getatoeerd met de rune van vijand en verraad: een waarschuwing voor andere dawi-gemeenschappen.

Nu, buiten de poort van Kolbuldir, wachtte hen een onzekere toekomst. Volgens Norbin is er ten zuid-oosten een stad genaamd Pashin die voor de oorlog met Chaos bij Silvanesti hoorde maar die nu door mensen werd bezet. Wellicht dan maar daar heen?

View
De machtige rode draak Flashsyllmothra

De Dawi zetten hun toch voort naar Kolbuldir.
Ze komen langs de grot van de Sabeltant tijger, die nog steeds niet terug lijkt te zijn.
Op een uur of 2 afstand van Kolbuldir, zien de dawi grote rookpluimen opstijgen. Het moet in de richting van hun geliefde stad zijn en ze zetten stevig de pas erin.

Als ze aankomen zien rook uit de buitenpoort komen en deze is ook (Gedeeltelijk) vernietigd. We snellen ons naar binnen, wapens gereed en klaar voor de strijd. Maar binnen aangekomen horen we alleen gejammer en geen wapen gekletter.

Even verderop zien we een gigantische rode draak op het stadsplein liggen. Het wezen maakt een ontspannen indruk, met zelfs zijn staart gedrappeerd over de tempel van Reorx. De Dawi gaan langs wat achterafwegen om te zoeken naar overlevende of militie. Evenlater komen ze Kilil Rustytankard tegen die strompelt door de straten.
Hij verteld ons dat de draak ineens aankwam en schreeuwde dat hij was opgeroepen. Hij wou het voorwerp en anders zou hij de stad in de as leggen. Daarnaast zou hij ons roepen en moesten alle Dawi op het plein verschijnen.

De groep besefte zich dat een dragonlance en de schubben van magna misschien de draak nog verder zouden provorceren. Hierop vertopten Dolak Steelsinger en Norbin Brightbeard de draken voorwerpen buiten Kolbuldir, terwijl Uraren Stonetankard verder op onderzoek uitging.

Na een korte tijd riep de Draak Flashsyllmothra de Dawi bijeen op het plein. Eerst in de Drakentaal en daarna in het dwergs, wat een beetje vreemd was. Hij gaf ons 1 dag om het voorwerp te presenteren wat hem hierheen had geroepen en als we dat niet deden, zou hij ons allen vernietigen.
Daarna vloog hij weg.

Uraren besefte dat het voorwerp hoogstwaarschijnlijk de Dragon Orb was en dat Dolak het wezen hierheen zou hebben geroepen. Ze haasten zich naar buiten om zo haar companen even afzijdig te houden en het hun te vertellen.
De groep moest nu een plan verzinnen om het geheel aan de Thane te vertellen, maar het liefst wel onder 4 ogen.

De groep baanden zich een weg door de menigte op het plein en wist bij de Thane Grimgar Blackplate en de rest van de machtshebbers te komen, die allen druk in gesprek waren over wat er nu moest gebeuren.

De groep kon de Thane en ook de hoge priester van Reorx Splint Sparkstriker even apart nemen, al probeerde ze dit wel (en faalde). Hierdoor moesten ze het verhaal voor de hele raad leggen. Norbin gaf een mooi pleidooi dat het nier Dolak zijn fout was, maar het vervloekte Orb.
Dit alles mocht niet baten en Dolak werd in gevangenschap gezet en de andere 2 zouden op een later tijdstip ondervraagd worden.

Na de ondervraging, werd de groep openlijk veroordeeld. Waarbij Dolak Steelsinger en Uraren Stonetankard allebei de tattoeage van: vijand/verrader op hun voorhoofd kregen. Dit om aan alle dawi te waarschuwen.
Daarna werd iedereen onceremonieel verbannen van Kolbuldir.

De groep wilde wel hun eer redden en besloot om Kolbuldir alsnog te helpen zelfs in banningsschap. Gelukkig wist Norbin de ligging van bepaalde plaatsen in de omgeving. Zo kon ge groep bedenken hoe ze het beste hulp konden krijgen.

Emily moet nog even bedenken hoe het met Ovina zit, ivm verbannen enzo (aangezien zij de famous persoon is die Kolbuldir eigenlijk moest redden).

View
Het slijm

De groep komt terug in Kolbuldir. Zij geven de hamer en de steen aan de leiders. Daarbij blijkt dat er nog een ander component nodig is om de hamer en de steen een te maken. Namelijk iets wat ijzer en steen aan elkaar kan hechten.
De groep gaat op onderzoek uit en komen de volgende dingen te weten: er schijnen oozes, puddings en slimes te zijn met deze eigenschappen; deze “wezens” bevinden zich bijna altijd ondergronds; het merendeels eet organisch materiaal en/of ijzer/steen.

Gewapend met deze kennis vertrekt de groep weer naar de oude ruines van Kolbuldir. Het is noodweer buiten en de Dawi maken moeilijk voortgang.
Onderweg komen ze weer langs de grot van de Sabeltand tijger. Het lijkt erop dat de tijger met iets anders heeft gevochten. Overal liggen plukken haar en bloed. Toch besluit de groep even te rusten en de grot verder te ontdekken.
Er zit een gat achter in de grot, wat verder naar beneden gaat. Terwijl Norbin Brightbeard en Ovina CrystalSinger verder op onderzoek uitgaan, verstoren ze een nest van vleermuizen. Dit nest vult de hele grot en de Dawi zijn gedwongen om de grot te verlaten en hun tocht verder te zetten in het noodweer.

Onderin het gangen stelsen gaan zijn op zoek naar de slijm wezens. Ze missen een veldje met gillende paddenstoelen en staan daarna oog in oog met een deathclaw. Deze verslaan ze met gemak, in tegenstelling tot de moeilijkheid waarmee ze het wezen eerder ontvlucht waren. Norbin Brightbeard kan ons vertellen dat het een lagere vorm van een disir is. Disir zijn een ondergronds ras wat meestal niet meer aandacht van dwergen krijgt, dan een plaag (vervelend maar meer ook niet).

De groep vindt een andere ondergrondse tunnel, waar ze een kampement tegenkomen. Terwijl ze dichterbij sluipen, ontdekt Ovina CrystalSinger een grey ooze dichtbij. Dit weten we ternauwernood te verslaan en Ovina werd door het beest gegrepen en heeft veel pijn geleden aan het zuur.
De Problemen lijken alleen niet voorbij te zijn. Terwijl we net bijkomen worden we alweer aangevallen door een Gelatine Cubus. Deze weet Norbin Brightbeard in zich op te slokken. Wij kunnen hem nog net redden de cubus verslaan.
De groep wilt verder geen slijmen meer verzamelen en neemt alleen een sample mee van het grijze slijm en vertrekt richting de uitgang.

Op weg naar de uitgang, komen de Dawi nog een groepje Disir tegen. Deze vormen geen bedreiging en ze slaan al snel op de vlucht.
Net als we bij de lift komen zit er een rust monster er vlak voor. Gelukkig weten we deze ook te verdrijven, maar Norbin zijn Dragonlance werd wel beschadigt door de antennes van het wezen.

De Dawi besluiten te overnachten en extra rust te houden in de lift want zowel Norbin Brightbeard als Ovina CrystalSinger zijn flink verzwakt door het slijm.
In de tussentijd wordt er wat gepraat door de groep en komt ook ter spraken dat de Disir niet tegen licht kunnen. Hierop wordt de Dragon Orb gepakt door Dolak Steelsinger die probeert licht te maken.
In plaats van dat hij licht maakt, raakt hij in een soort van trance. Terwijl hij de bol stevig vasthoudt draaien zijn ogen weg en begint hij langzaam iets te mompelen: “Mothra, Mothra, Mothra.”
Van buiten horen de Dawi een Donderend gebruil door de bergen heen schallen. Dit maakt het moment nog angst aan jagender. De Dawi proberen hem Dolak wakker te schudden, maar dit lijkt niet te werken.
Door de paniek slaat Uraren Stonetankard hem heel hard in het gezicht. Zo hard zelfs dat Ovina haar wegduwd en haar met een mes op afstand houdt.
Gelukkig komt Dolak wel bij, maar is wel beurs van de klap en witjes van de trance.

View
De terugkeer.

Na het gevecht met de draak Magna, herken ik in Huma de man van de schilderingen. De man die samen met Voldrin Rockreaver, begeleid door Paldine zelf, de eerste Dragonlace heeft gemaakt. Hij die vele draken heeft bevochten en samen met de zilveren draak Quenet de goede draken aan hun kant heeft gekregen. De man die Takhisis heeft verslagen en haar en haar draken verjoeg. 

Het vurige en sterke karakter dat op de schilderingen een groot item is, had ik zojuist als beginnend vlammetje meegemaakt. De emotionele uitdrukking die hij na het gevecht op zijn gezicht had, heb ik echter nog nooit op een schildering mogen aanschouwen. Dit moment zal ik me nog lange tijd herinneren.

Huma is een man van zijn woord en na het gevecht hielpen hij en Arlis ons met het zoeken naar de laatste groene edelsteen. We kammen een groot gedeelte van het complex uit en uiteindelijk vindt Uraren het laatste ontbrekende onderdeel. We nemen afscheid van elkaar en Uraren, Dolak, Norbin, Belrur en ik vertrekken naar de tijd van Gunder Hammerflint. Met behulp van de edelstenen stappen we door het portaal.

We komen aan in een tijd van vrede. Het is diep in de nacht, maar zelfs nu het stil en verlaten is, hangt er een andere sfeer dan die wij kennen. We zoeken een herberg op en vinden een bed voor de nacht. Dolak neemt nog een afzakkertje voor hij zich in een diepe slaap waadt. 

De volgende dag is de handel al in volle gang tegen de tijd wij eindelijk uitgeslapen zijn. We besluiten na het ontbijt de stad te gaan verkennen en op zoek te gaan naar Gunder. We verbazen ons over de hoeveelheid elven die hier rondlopen. Norbin houdt als antwoord een pleidooi over de elven. “Jullie hebben dat niet meegemaakt, maar toen ik nog.. – iets met nu oud, toen jong – .. toen waren de elven handig.” 

Het verblijf van Gunder is niet moeilijk te vinden. Na wat aarzelingen, zeker omtrent onze wapenuitrusting, worden we binnen gelaten. We vragen naar de edelsteen en na nog wat overpeinzingen krijgen we uiteindelijk het belangrijke onderdeel voor onze Ceremoniele Hamer.  Gunder wil zich duidelijk verder zo min mogelijk met de tijd bemoeien, dus we gaan de straten weer in. 

Terwijl we buiten nog wat napraten, raakt Uraren afgeleid door een uithangbord. Er is een alchemisten shop. Vol enthousiasme stapt Uraren naar binnen, maar komt niet veel later weer teleurgesteld naar buiten. Haar kennis over de alchemie in deze tijd is ontoereikend om waardevolle spullen in te slaan.. Dolak slaagt wel in zijn missie om zijn drankvoorraad aan te vullen.

Norbin en ik zijn degene die ons bezig houden met de echt belangrijke zaken: wij wisselen al het goud dat we hebben om in staal ignots. Dit kunnen we tenminste in onze eigen tijd gebruiken om wapens en dergelijke van te maken. Dat zullen we hard nodig hebben in de strijd die gaat komen.

We ontmoeten elkaar weer bij de herberg. ‘s Nachts begeven we ons naar het portaal en gaan via het complex terug naar onze eigen tijd. Het is vreemd om door het complex te lopen. Wetende dat de vroegere jij hier ook heeft gelopen of wellicht gaat lopen. Als we de trap afdalen zien we de ingestorte muur. Nog zo’n vreemd moment: nu te weten dat die muur is ingestort door de klap van Magna’s staart op Uraren. Het gevecht met een draak waarvan, in deze tijd, geen bloedsporen te zien zijn, maar nog wel zo heftig en levendig in het geheugen gegrift. 

Bij het portaal is de gespannen sfeer weer terug: we gaan weer terug naar het vijandige gebied onder Kolbuldir.. Zodra we door het portaal zijn gestapt, komt de muffe geur ons tegemoet en zijn we omringd in een dreigende stilte. We begeven ons voorzichtig naar de lift en houden de omgeving goed in de gaten. Als we bijna bij de lift zijn, komen we op het kruispunt een Roestmonster tegen. Gezien onze hoeveelheid staal, lijkt het mij verstandig om een ignot staal op te offeren voor een vrije doorgang. Norbin gooit het stuk staal langs het Roestmonster op. Precies goed, want het monster pikt de geur op en gaat het naar beneden achterna. 

We komen veilig bij de lift aan en gaan naar boven. Buiten is het nog steeds koud, dus we besluiten snel door te gaan naar Kolbuldir. De sabeltandtijger is niet thuis, waardoor we onze toch gemakkelijk voort kunnen zetten. Nog een heuveltop en dan zijn we thuis.

View
In search of S’herkratiastu
Met Magius en Huma

Na het verslaan van de minotaurs in het lab vind de groep een briefje met een nieuwe code voor de machine. . De groep gaat verder op zoek naar informatie. Nadat er niks te vinden was op de 3e verdiepeing gaan zij terug naar de 2e verdieping. Hier vinden zij Huma met zijn elven compaan. Huma herhaald een beetje wat Magius al verteld heeft. Hij zegt dat hij Magius aan het volgen is en dat de “dragonlance” hier op een tafel lag. Vanwege de tijd had Huma geen idee wat een dragonlance was. Ovina CrystalSingerUraren Stonetankard vertellen Huma wat dit wapen inhoud en dat deze goed gebruikt kan worden tegen de draak. Huma laat doorschemeren dat deze draak weleens de groene edelstenen bij zich kan hebben. Hij vraagt ons om hun te helpen. Nu dat er een dragonlance in het spel is, word het een stukje interessanter voor de dwergen.

De groep gaat terug naar Magius om hem nogmaals te ondervragen. Magius zegt dat volgens hem er een boek in de bibliotheek moet liggen met informatie over S’herkratiastu. Magius maakt de val tijdelijk onschadelijk zodat hij het een uur kan lezen. Hij kan ons vertellen dat S’herkratiastu een shadow dragon was die 800 jaar geleden verslagen is door de inwoners van kolbuldir. De mogelijke opties zijn dat hij nooit verslagen is, ondood is geworden of dat iemand of iets anders haar naam gebruikt. Het boek is 700 jaar oud. Er staat in het boek dat S’herkratiastu verslagen is met de hamer die de dwergen nu in handen heeft. De hamer is op dit moment een replica waarmee toegang mogelijk was tot de Anvil of Time. Om de hamer weer tot volle kracht te verheffen is er een onderdeel nodig. Het boek beschrijft een groep dwergen die in [INSERT TIME] op zoek gaan naar het de speciale edelsteen [INSERT GENERIC NAME].

De groep dwergen moet naar deze tijdlijn om naar de schrijver te gaan van dit boek voor specifieke informatie. Helaas staat er een rode draak in de weg die zeer mogelijk de groene edelstenen heeft! De dwergen partij gaat met Huma en zijn elf een plan smeden om Magna te verslaan.

De kamers worden gecheckt voor de draak en een gat word gevonden in de kamer met de fontein. De draak is waarschijnlijk gevlogen! Uraren ziet een mooie glazen bol in de handen van het beeld in de zaal met zuilen. Na een discussie met Ovina pakt Uraren de orb en gaat daarmee naar Magius. Hij legt uit dat dit een dragonball is die draken kan oproepen, helen, en licht creëren. Dit was wat we nodig hadden! Dolak was eigenlijk nog best wel gewond en overweegt de orb te gebruiken om zichzelf van zijn schade te verhelpen. Hij legtde waarschuwing van Magius naast zich neer en heelt zichzelf. WAT IS DIT EEN GAAF APPARAAT denkt hij en stelt voor dat hij diegene is die de draak zal gaan lokken. Wat een briljant plan, dti gaat goed komen. De draak was immer nog niet zo groot.

To combat! Huma, de elven en de dappere dwergen positioneren zichzelf in de zuilen kamer en Dolak activeert de dragonball. Hij word overspoeld door de charismatische karakter van de draak en weet niet los te komen van de dragonball. De oproep werkt schinbaar zeer goed. Het klinkt alsof er een wervelwind richting onze kant op komt. De grote deur word opengeslagen alsof het een kattenluikje is en er stormt een rode draak onze kant op. [Huma zei toch dat het een kleine draak was toch? Is de juist draak wel opgeroepen?] FIGHT!!
Red_Dragon.png
Iedereen ramt erop los en we weten de draak uiteindelijk neer te krijgen nadat Huma en Uraren een porsie klappen krijgen. Uraren heeft het in haar hoofd gehaald dat de drakenbloed uit de legendes daadwerkelijk goed voor je is en begint te tappen. De horde van loot bevat helaas veel goud wat niet echt een indruk maakt op de dwergen. 1 groene edelsteen word gevonden naast diverse andere items. De draak word vrij lomp geslacht voor onderdelen.

View
Times will tell, but in an obscure way

Het complex, Age of Mortals

De Dawi onderzoekt het complex verder en vinden daar menig wonder.

De kamer de het skelet op de troon (waarvan het hoofd ergens op de grond ligt). De edelstenen die er ooit in zaten, zijn eruit gehaald.

De kamer waar een globe in zit met wat draaischijven en een drietal rode edelstenen, blijkt uiteindelijk de portaal kamer te zijn. Via de machine kunnen de ingaande en uitgaande portalen geregeld worden, die zich bevinden op het pleintje bij de fontein. Jammer genoeg misser er 3 groene edelstenen, deze blijken nodig te zijn om de uitgaande portalen te regelen. De 3 rode edelstenen, waarvan er eentje is gebarste en rookt, zouden eventueel kunnen zijn om ingaande portalen te regelen.

Er was een kamer met een gat (boven en beneden) en een voetstuk met 3 bakken. In de buitenste bakken zaten 10 stenen (per bak) en de middelste bak was leeg. De stenen in iedere bak verschilde van kleur en hadden elk en verschillend aantal stippen (2 en 3). De Dawi gooide er een kiezelsteen in en tot hun grote verbazing bleef deze vanaf het plafon gat tot aan het gat in de vloer vallen en zich herhalen. Ze gooide er later een van de steen met 2 stippen in en die verdween.
Later toen ze op de 2e verdieping aankwamen zagen ze de steen op de bodem van het gat liggen en konden ze het er zelfs afpakken. Ook op de 2e verdieping was de kamer exact hetzelfde, behalve dat de stenen 1 of 3 stippen hadden. Zo kwamen ze erachter dat het een lift bleek te zijn en als een steentje met een aantal stippen meenam kwam je op dezelfde verdieping uit als de stippen. Als iemand een steentjes in de middelste bak gooide, kwamen ze weer terug in de juiste bak, op de juiste verdieping

Daarnaast vinden we een kamer met aan de wand een soort van apparaat, wat helemaal vergaan is. Het bedekt de hele wand en er zitten allemaal hendels, wielen en soort van schermen op (steampunk star trek?)

Er is ook een bibliotheek, maar daar heeft schijnbaar een brand gewoed en er is bijna niks meer van over.

In een kamer ligt er een kapot beeld op de grond, wat eens een mooi standbeeld van een krijger had moeten zijn.

Er begeven zich wat Draconians (Baaz), undead en wat vermin in het complex. Maar niks wat aanwijst op intelligente levensvormen. Draconians kan je daar namelijk niet onder plaatsen.

In een kapel liggen er een aantal dode krijgers en iemand in een rood gewaad weg te rotten. De Krijgers dragen het symbool van een schedel bij zich. Iemand weet ons te vertellen dat dit een teken is van een god die het leven verafschuwd en het liefst alles vernietigd (door ziektes en anderzijds).

De Dawi vonden ook enkele draaischijven met veren eraan, waarmee je iets strakker of losser kon maken. De vraag was alleen, wat was het dan?
Daarnaast vonden we ook een kamer met een metalen frame waaraan de buitenkant een aantal kristallen waren bevestigd die naar binnen wezen. Verder in het frame was een soort van grote steen bevestigd waarin een soort holling zat, het leek zelfs wat weg te hebben van een lens, maar dan met een gigantische steen eraan. Tevens zat er in de muur een paneel met een tweetal cijfers.
We kwamen erachter dat wanneer we de draaischijven aandraaide de cijfers veranderde in de kamer met de kristallen.
Later vonden we een afgekloven arm in een beerput die een briefje vast hield, waarop stond: AM: – Knights come.
Op de 3de verdieping vinden we een grote kristallen bal, met een 6 tal, twee cijfer reeksen. Als je op een kristal naast de cijfer reeks drukt, kan je de kamer zien van de draaischijf of de kristallen focus kamer en zelfs met de personen daarin communiceren.

De middelste kamer op de eerste verdieping bleek een soort van kubus te zijn. Waarin op iedere kant een deur met een trap zat die naar het midden leidden. Tevens zit er op iedere zijde een crystal wat de Dawi doet denken aan de vreemde mechanismes met de kristallen. Op een andere hoek staan een paar elven die ons toeschreeuwen in een vreemde taal en daarna zelfs een pijl op ons afvuren. Die pijl lijkt ook recht door ons heen te gaan, waardoor het lijkt alsof we niet in dezelfde werkelijkheid verkeren. Nadat we een andere trap proberen aan te raken, gaan we hier ook recht doorheen. Het is een vreemd iets wat de Dawi een surreal gevoel geeft en duidelijk met duivelse magie is gemaakt.

De Dawi voeren de coördinaten van AM: – Knights come in en horen dat er iets klikt. Als ze zich naar de kubus kamer snellen kunnen ze nu via een andere trap naar binnen.

Het complex, Age of Might

De Dawi komen binnen in dezelfde kamer die aan de kubus kamer grenst… Alleen is deze schoner en het ziet eruit alsof er restoratie aan is verricht. Even verderop komen we een man tegen in zwarte gewaden, die snel via de lift weet te ontsnappen. Na een korte achtervolging komen er ineens 3 in zwart geklede mannen die ons bestoken met duivelse magie. Na een kort gevecht, verslaan de Dawi hen.

Bij de Globe naast de kubus kamer, grist Uraren Stonetankard de 3 rode edelstenen mee .

In de troonkamer. Aanschouwen de Dawi, hoe een stel ridders het hoofd van het skelet eraf hakt. Om daarna wat edelstenen uit de troon te halen.
We worden aangesproken door hun aanvoerder, Genaamd Lord Soren Soth. Hij vraagt of we tegen of met de magiërs zijn, nadat we bekennen dat we er al een paart hebben gedood, mogen we het complex verder verkennen, als we hen maar niet in de weg lopen. Hij verteld dat hij een Knight of the Rose is en ze zijn hier om de zwarte magiërs en hun helse magie te vernietigen. Hij Commandeert meer en laat weinig ruimte over voor gesprek.
Ovina weet ons te vertellen dat Lord Soth, diegene is die de Cataclysm had moeten verijdelen. Maar uiteindelijk toch voor zijn menselijke lust koos en een elven maagd achterna ging. Dit vertoornde de goden dusdanig dat ze hem voor eeuwig vervloekten en daarnaast de cataclysm veroorzaakte.
Kort door de bocht, vertrouw nooit een mens. Want ze gaan de wind eerder achterna dan dat je hun woord kan vertrouwen en anders is het maar voor een generatie.

Soth.jpg

Als we bij de bibliotheek aankomen, blijkt deze in vuur en vlam te staan. Naar Lord Soth’s eigen zeggen, verbrandde de magnifiers liever hun kennis dan dat het in andere handen viel.

De kamer met het vernietigde beeld….. was nu niet meer vernietigd en stond daar, in volle glorie. Zodra we de kamer binnen komen, komt het tot leven en valt het ons aan. We weten te ontsnappen na wat slappe pogingen om het tot eerlijk steen terug te brengen.

Na een aantal gevechten met zwarte magiërs en wat gedebatteer of we nou echt tegen Lord Soth moeten zeggen dat ie eens aan zijn plicht moest denken ipv zijn phallus. Brengen we alle alle getallen weer in volgorde voor de coordinaten die we ergens vonden AD: – Dragon Men.
We komen weer uit in onze eigen tijd.

De rest wil weer terug naar de Knight Come gebeuren en zet de mechanismes in werking om deze weer voor elkaar te krijgen.
Uraren Stonetankard bedenkt zicht, dat er misschien nog iets in de bibliotheek te vinden is. Onder een stapel iets minder verbrandden boeken vind ze weer een set coördinaten: AL: – Elf Invasion?
Deze voeren we in en vertrekken.

Het complex, Age of Light
Norbin Brightbeard kan ons vertellen dat de Age of Light gekenmerkt werd door de macht van het Elven rijk. Het huis Silvanos stond trots en Elven waren het Dominante ras op Ansalon. De Elven waren alleen wel in een bloedige strijd met de draken aan het voeren, deze strijd heette: the First and Second Dragon War. Hij had gelukkig dus toch nog wat opgestoken van die boeken die hij in zijn jeugd had gelezen… over elven?

Als we uit de kubus stappen, zien we dat de omgeving nog redelijk nieuw is. Het valt wel op dat er een klein laagje stof over alles ligt.
We gaan eerst even in de troonkamer kijken. Als we de deur open doen om een blik te werpen maakt zich meteen een schim zich lost van het skelet wat op de troon zit. Deze komt vervaarlijk op ons af en we trekken ons terug en sluiten de deur. De geest die een vrouw lijkt te zijn en zegt dat we deze plek niet mogen bezoedelen, komt door de deur heen en valt ons aan met duivelse magie. Ze laat de kamer onderdompelen in een webachtige substantie, waarna ze ons aanvalt. Gelukkig hebben we van de priesters nog wat heilig water bij ons en proberen het te bestrijden. Midden in de schermutseling gaat de deur naar de bibliotheek open en staat daar een man. Hij is gekleed in witte gewaden, heeft een kaal hoofd en een draagt een baard. Gelukkige wendt hij de duivelse magie aan om het spook aan te vallen en zo ons te helpen. Later verteld hij ons dat het spook zo eens in de zoveel tijd verslagen wordt, maar dan binnen en paar dagen zich weer manifesteert.

Magius.jpg

De Man stelt zich voor als Magius. Hij verteld ons dat hij hier samen met zijn kompanen: Huma en een elf hier is om op onderzoek uit te gaan. Hij geeft wel toe dat dit niet zijn tijdszone is en dat ook hij aan het tijdreizen is.
Uraren Stonetankard vraagt of hij S’herkratiastu kent en Magius geeft aan dat die naam wel ergens vaag voorkomt, maar weet niet meer waarvan.
Norbin Brightbeard vraagt of het handig is om iemand wat over een toekomstige tijd of daad te vertellen, waarop de magiër antwoord: dat hij daar heel verzichtig mee is.
We willen graag nog even in de bibliotheek rondneuzen, maar Magius waarschuwt ons dat de boeken magische vallen kunnen bevatten. Norbin Brightbeard ondervindt dit aan levende lijven als hij een boek probeert te pakken en daardoor geëlektrocuteerd wordt. Na wat gepuzzel kunnen we wel wat titels ontcijferen, maar het kunnen verder geen boeken pakken, door de magische vallen. Nadat Norbin Magius erop aanspreek, dat hij dat niet gezegt heeft. Antwoord de magier, dat hij ons daarvan wel op de hoogte heeft gebracht. Dus die gasten zijn al ook maar half te vertrouwen, maar deze praat tenminste normaal met ons. Magius was wel verbaast dat de zwarte magiërs in de toekomst de bibliotheek verbranden, om zo de kennis veilig te stellen.

Norbin Brightbeard Kan ons later vertellen dat Huma Brightbane en zijn Magius 2 heel bekende figuren in de geschiedenis zijn. Zij zijn diegene die de draken hebben bevochten, met de bevaamde DragonLance. Die norbin heeft toch nog wel wat gelezen schijnbaar :p

In de kapel (die eerst verrot was en met lijken) zit een groepje elven bij elkaar. Als ze de Dawi zijn staan ze op en worden we aangesproken. We melden dat wij op onderzoek uit zijn en zij willen een draak doden, die hier ergens woont. We vervolgen neutraal ons pad.

In de keuken komen we een Minotaur tegen, gelukkig maken we snel kortte metten met hem. Als we hem onderzoeken vinden we een buidel met staal stukken….. Maar staal werd toch pas belangrijk na de Cataclysm…. dus deze Minotaur is dan uit onze tijd? Gelukkig kan onze font of knowledge Norbin Brightbeard ons vertellen dat de Minotaurs, Silvanesti hebben ingenomen en de Elven eruit hebben geschopt. Tevens waren het voorheen piraten die leefde op de Bloodsea.

View
A Steamy Gate

Samen met Belrur Tendror, een expert op het gebied van oude Hylar techniek, mechanica en machines, vertrekken de Dawi naar de lift.
Onderweg ontdekken ze enkele sporen van een sabeltandtijger, die op dit moment in de bekende grot vertoeft Er ontstaat een korte maar heftige schermutseling waarbij de tijger de dawi als prooi ziet, maar door heldhaftigheid op astand wordt gehouden. Belrur en Dolek raken ernstig gewond, maar dankzij de potions of Faith Healing zijn ze snel weer de oude.

sabertooth.jpg

Na afgedaald te zijn met de lift en voor bijna een uur de zonnestellage onderzocht te hebben raken de Dawi licht ongeduldig en sporen Belrur aan om verder onderzoek te doen.

Zij stuiten op een oud stoomgemaal waar Belrur spontaan uit blijdschap van gaat schelden en een een paar slokken Mahatut Spirit (“Leadbelly”) neemt uit zijn flacon (die maar niet leeg lijkt te raken). Met zijn hulp en aanwijzingen krijgen zij de onderdelen op hun plek krijgen en draait de machine weer als gesmeerd.

Bij nader onderzoek van de zonnestellage blijkt het in combinatie met de hamer uit Kolbuldir een portaal te openen naar een vreemde oude plek waarvan de Dawi nog geen idee hebben wat dit is of was.

Na een gevecht met enkele Baaz Draconians stuiten de Dawi op een grote kristallen bal gedragen door een grote ronde eikenhouten en gouden tafel. In de ringvormige tafel om het kristal zitten schijven met nummer, fittingen met drie rode kristallen waarvan er een rookt en de andere twee gloeiden en drie fittingen zonder iets erin.

Draconian_Baaz.jpg

View
Breaking the Siege

Schuilend in een grot die riekt naar muskus en urine, overnachten de Dawi op een lege maag. In de nacht krijgen zij bezoek van een misterieus reptielachtig persoon omwikkeld in een grote lederen cape. Er lijkt kou van hem afstralen als een soort condens. Na een ongemakkelijk gesprek waarin beide partijen elkaar lijken af te tasten vervolgt het wezen zijn weg.

FrostDraconian1.jpg

De dag erna vervolgt de groep haar tocht door de bergen. Enkele uren later bereiken zij de buitenplaats van Kolbrdir die verdacht rustig is en slechts bewaakt wordt door een Dawi dimwit…

Het blijkt dat Kolbuldir beleged wordt door de Theiwar. De groep brengt verslag uit bij Splint Sparkstriker en Grimgar Blackplate die hen later de opdracht geven om terug te gaan naar de oude ruines om naar het Aanbeeld des Tijds te zoeken. Volgens de legendes zou dit de plek geweest zijn waar de Device of Time Traveling gemaakt is en hopelijk zou hier iets kunnen zijn dat Kolburdir zou kunnen helpen te overleven.

De thane geeft de groep wat zij nodig hebben om op weg te gaan. Het klinkt echter als een shot in het donker en heeft iets wanhopigs. Wat is er gaande en waarom is dit Aanbeeld des Tijds zo belangrijk?

View

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.